Read Time:4 Minute

Παραφυσική Μητρότητα

Rating: 8/10 | Platforms:  Microsoft Windows, Linux, PS4 | Release Date: 20/10/2020 Played on: PC | Developer: Frictional Games | Publisher: Frictional Games

Θέλω να ξεκινήσω το παρόν review λίγο διαφορετικά, λέγοντας πως προσωπικά δεν είμαι ιδιαίτερος fan των horror παιχνιδιών. Συνεπώς, δεν ξέρω αν έχω την κατάλληλη κρίση για αυτά. Ωστόσο, θα γράψω το κείμενο και είμαι έτοιμος για την όποια εποικοδομητική κριτική, μιας και αυτή είναι που μας βελτιώνει. Επιπλέον, δεν είμαι μυημένος ούτε στη συγκεκριμένη σειρά, μιας και είναι το πρώτο παιχνίδι που παίζω.

Το σημερινό review, λοιπόν, αφορά το Amnesia: Rebirth. Το τελευταίο πόνημα της Frictional Games. Ο τίτλος του έχει διττό ρόλο. Από τη μία, αφορά το reboot της σειράς, αφού έχουν περάσει 7 χρόνια από την τελευταία φορά που είδαμε Amnesia τίτλο. Από την άλλη, αφορά το σενάριο αυτό καθ’ αυτό, όμως δε θα προβώ σε περαιτέρω σχόλια, προς αποφυγή spoilers.

Ιστορία

Το παιχνίδι διαδραματίζεται γύρβ στο 1937, σε μία έρημο της Αλγερίας. Η πρωταγωνίστρια είναι η Anastasie “Tasi” Trianon, μία Γαλλίδα αρχαιολόγος. Τα γεγονότα της ιστορίας ξεκινούν όταν πέφτει το αεροπλάνο, στο οποίο επιβαίνουν η πρωταγωνίστρια, ο σύντροφός της αλλά και διάφοροι συνάδελφοί της, στην εκστρατεία ανακάλυψης αρχαιολογικών ευρημάτων στην αποικιακή Αφρική. Έπειτα, η Tasi ξυπνάει μόνη και καλείται να βρει τους υπόλοιπους στην αφιλόξενη έρημο. Μάλιστα, η έρημος δε θα είναι το μόνο αφιλόξενο στο παιχνίδι. Μέσω ενός amulet, ανοίγει διόδους για έναν δυστοπικό εξωγήινο και ιδιαίτερα τεχνολογικά προηγμένο πολιτισμό, του οποίου τα τοπία είναι ρημαγμένα και ερημωμένα, ενώ γίνονται και κάποια flashbacks σε αναμνήσεις, τα οποία ξετυλίγουν σιγά σιγά την πλοκή. Το παιχνίδι φυσικά είναι horror, επομένως το στοιχείο του τρόμου είναι το κυρίαρχο. Παρ’ όλ’ αυτά, στην πορεία, όσο δένεσαι με τον χαρακτήρα, δημιουργείται μια πληθώρα συναισθημάτων, καθώς διαδραματίζονται διάφορα συνταρακτικά γεγονότα. Ωστόσο, αρκετές φορές υπάρχουν επιτηδευμένες επικλήσεις στο συναίσθημα, πριν καλά καλά ξεδιπλωθούν όλες οι πτυχές του χαρακτήρα της Tasi, έτσι ώστε ο παίκτης να δεθεί μαζί της. Το πιο ευχάριστο, επίσης, ήταν η ανυπαρξία ανούσιων jump scares. Είναι κάτι που προσωπικά με κουράζει πολύ και είναι ο λόγος που είμαι πολύ επιλεκτικός με τα horror παιχνίδια. Τo Amnesia: Rebirth είναι ο ορισμός του “τόσο όσο”, και πιστέψτε με, είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί η ισορροπία σε αυτό.

Γραφικά και οπτικός τομέας

Εδώ η αλήθεια είναι πως δεν έχω να πω και πάρα πολλά. Ο φωτισμός σε κάθε περιβάλλον, πλην της ερήμου, είναι φανταστικός. Γίνεται τρομερή θεωρητική εναλλαγή μεταξύ κωνίων και ραβδίων ή κοινώς των φωτοευαίσθητων κυττάρων του αμφιβληστροειδή χιτώνα. Πρακτικά, όταν κάποιος μετακινείται από ένα σημείο με αρκετό φως σε ένα με ανύπαρκτο, υπάρχουν κάποια ns απόλυτου σκότους, μέχρι το μάτι να προσαρμόσει τα κύτταρα στην ανάλογη φωτεινότητα. Το μόνο που με δυσανασχέτησε είναι πως δεν υπήρχε σωστή διαβάθμιση στις εστίες του φωτός. Δηλαδή, μία θεωρητικά προηγμένη εξωγήινη δάδα ήταν εξίσου φωτογενής με 2-3 απλά κεράκια. Από εκεί και πέρα, τα γραφικά στο σύνολό τους είναι αρκετά παρωχημένα. Σε κάποια μοντέλα υπάρχει η ανάλογη λεπτομέρεια, αλλά συνολικά ο κόσμος θυμίζει λίγο παιχνίδια πενταετίας. Φυσικά, δεν πρόκειται για κάτι που αλλοιώνει την εμπειρία, αλλά σίγουρα ο γραφικός τομέας είναι το πιο αδύναμο σημείο του παιχνιδιού.

Gameplay

Το Amnesia: Rebirth πρόκειται για ένα story-driven puzzle game. Έχει κάποια survival horror στοιχεία, αλλά αν κάποιος έχει υπομονή και κάνει ένα γενικό ψάξιμο στην εκάστοτε περιοχή, δεν ξεμένει ποτέ από προμήθειες. Οι προμήθειες αυτές είναι σπίρτα και λάδι για την λάμπα λαδιού, που βρίσκεις στην πορεία του παιχνιδιού. Ουσιαστικά, το inventory αποτελείται από 4 καρτέλες. Οι καρτέλες δείχνουν τα αντικείμενα του παίκτη, τα οποία είναι quest items και τα δύο που προανέφερα, ένα reminder που δείχνει τον σκοπό της τρέχουσας αποστολής, διάφορες σημειώσεις, που χτίζουν το lore του παιχνιδιού, δηλαδή τις αναμνήσεις που αναλύσαμε στην ιστορία και τέλος, κάποια οικογενειακά σκίτσα, των οποίων την σημασία θα καταλάβετε καθοδόν. Η δομή του παιχνιδιού δεν έχει μάχες ή κάτι ανάλογο, οπότε μην περιμένετε κάποιο action/horror παιχνίδι. Επίσης, ένα στοιχείο που του δίνει επίσης την αίσθηση του παρωχημένου είναι η δυνατότητα ο παίκτης να σηκώνει και να μετακινεί όλα τα αντικείμενα. Σίγουρα κάποτε προσέδιδε μία εικόνα ενός πιο ζωντανού κόσμου, αλλά πλέον υπάρχουν και καλύτεροι τρόποι για αυτήν την προσέγγιση. Τα puzzles, όμως, δεν είναι καθόλου απαιτητικά, για αυτό και θεωρώ ότι το παιχνίδι είναι δευτερευόντως puzzle. Όλη η ουσία είναι η αφήγηση της θλιβερής ιστορίας της Tasi.

Μουσική και sound design

Το μουσικό χαλί του Amnesia είναι δια χειρός Mikko Tarmia. Ο Φινλανδός συνθέτης είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την Frictional Games, μιας και έχει “ντύσει” μουσικά την πλειοψηφία των τίτλων της. Στο Rebirth, λοιπόν, θα συναντήσουμε κυρίως dark ambient τόνους, με ορχηστρικές διακοπές για τις σκηνές αγωνίας και τρόμου. Επιπροσθέτως, έχει “δέσει” και ένα είδος φινλανδικής experimental μουσικής σε ορισμένα σημεία. Η μουσική προσωπικά δε με εντυπωσίασε, όμως παρ’ όλα αυτά ταιριάζει άριστα με το είδους του παιχνιδιού και αυτό είναι το κυριότερο σε κάθε έκφανση μουσικής ενός βιντεοπαιχνιδιού. Επιπλέον, το sound design είναι τίμιο, χωρίς να εκπλήσσει. Ίσως να χρειάζεται περισσότερη λεπτομέρεια σε κάποια σημεία, χωρίς να ενοχλεί. Το τελευταίο, αλλά και το πιο σημαντικό, για εμένα, είναι ότι τα voice-overs είναι to the point. H πρωταγωνίστρια έχει την χαρακτηριστική γαλλική προφορά όταν μιλά αγγλικά, χωρίς όμως αυτό να γίνεται προσβλητικό. Γενικά, πρόκειται για μεστή δουλειά από όλο το cast, μιας και τα voice-overs πολλές φορές καταστρέφουν ένα μέρος της εμπειρίας στα video games, με χαρακτηριστικό πρόσφατο παράδειγμα το Someday You’ll Return.

Συμπέρασμα

Κλείνοντας σιγά σιγά το review, τολμώ να πω ότι το Amnesia: Rebirth άρχισε να με πείθει να γίνω μύστης στα αυθεντικά horror games. Μου προσέφερε ακριβώς ό,τι πρέπει να προσφέρει ως εμπειρία ένα παιχνίδι τρόμου. Άγχος, φόβο αλλά και μια βαθιά θλίψη για την πρωταγωνίστρια. Όσοι εκεί έξω είστε λάτρεις των horror τίτλων, μην το χάσετε, κι όσο για τους υπόλοιπους, ίσως είναι η κατάλληλη ευκαιρία για να γίνετε. Αν το αντέχετε…

About Post Author

Γιάννης Ελευθερίου

Όλα ξεκίνησαν κάπου στα 7 μου. Κάτοχος του XBOX classic τότε μπήκα στον μαγικό κόσμο των video games με το V-Rally 3. Πλέον λάτρης της τεχνολογίας και των games, επενδύω τον ελεύθερό μου χρόνο σε καλά παιχνίδια ή τουλάχιστον σε όσα θεωρώ εγώ καλά!