Read Time:9 Minute

Assassin’s Creed Redemption

Rating: 8/10 | Platforms: Microsoft Windows, PS5, PS4, Xbox One, Xbox X/S, Stadia, Luna| Release Date: 10/11/2020 Played on: PC | Developer: Ubisoft Montreal | Publisher: Ubisoft

Τα Assassin’s Creed είναι μία από τις αγαπημένες μου σειρές. ‘Η μάλλον, να το θέσω πιο σωστά, είναι μια σειρά που περιέχει κάποια από τα αγαπημένα μου παιχνίδια. Ήμουν από αυτούς που δεν είχαν ιδιαίτερη επαφή με τα PoP και δεν δυσανασχέτησα με το τότε νέο IP της Ubisoft. Το πρώτο AC, παρά τα προβλήματά του, ήταν καθηλωτικό. Συνέχισαν τα εμβληματικά AC II και AC Brotherhood και τα διαφορετικά AC III και AC IV. Έπειτα, βγήκε το προβληματικό, αλλά ιδιαίτερο Unity και το τέλος εποχής ήρθε με το Syndicate. Τα Assassin’s Creed είχαν κουράσει και η φιλοσοφία έπρεπε να αλλάξει. Η Ubisoft κάνει το reboot με το Origins και το συνεχίζει με το Odyssey. Δύο παιχνίδια, που τον όρο Assassin’s Creed τον είχαν μόνο στον τίτλο. Τι συμβαίνει όμως με το Assassin’s Creed Valhalla;

Πριν περάσουμε στο review, θα ήθελα να ευχαριστήσω την Ubisoft, που μας παραχώρησε το κλειδί για το review. Είναι τιμή για εμάς το να συνεργαζόμαστε, έστω και σε αυτό το βαθμό, με τέτοιες εταιρείες. Επίσης, υπάρχει ένα εκπληκτικό Optimization Guide βίντεο, στο κανάλι μας. Τέλος, περισσότερα για το παιχνίδι μπορείτε να βρείτε εδώ.

Ιστορία

Ο πρωταγωνιστής στο Assassin’s Creed Valhalla είναι ο Eivor. Ή μήπως Ο/Η Eivor. Ας μην αναλύσουμε το political correctness της τωρινής βιομηχανίας, γιατί αυτό σίγουρα χρειάζεται ένα άρθρο από μόνο του. Ο Eivor, λοιπόν, μιας και επέλεξα το αντρικό μοντέλο, είναι ένα Viking από τα βόρεια φιόρδ της Νορβηγίας. Το παιχνίδι ξεκινά στην Νορβηγία, με τον μικρό Eivor. Ωστόσο, ο κύριος κορμός του παιχνιδιού διαδραματίζεται στην Αγγλία. Η Νορβηγία αποτελεί την απαρχή του παιχνιδιού και τη μύηση του παίκτη στο παιχνίδι αυτό καθ’αυτό. Με την μετάβαση του Eivor στην Αγγλία ξεκινά ένας κύκλος αίματος, μιας και ο απώτερος σκοπός είναι η δημιουργία συμμαχιών για την κατάκτηση ολόκληρης τη χώρας. Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι, πλην κάποιων πυλώνων, οι αποστολές στην κάθε περιοχή είναι αρκετά διαφορετικές. Αυτό, φυσικά, προσδίδει και αρκετό ενδιαφέρον στην πλοκή, ενώ κάνει το παιχνίδι λιγότερο κουραστικό. Αδιαμφισβήτητα, για να φτιάξει κάποιος ένα παιχνίδι 40 ωρών, θέλει ταλέντο. Αλλά το να φτιάξει ένα παιχνίδι 40 ωρών, κρατώντας τον παίκτη προσηλωμένο, θέλει κάτι παραπάνω. Το Valhalla σίγουρα δεν το πετυχαίνει στον μέγιστο βαθμό, ωστόσο το πετυχαίνει σε πολύ μεγαλύτερο από τους 2 προκάτοχούς του. Για την ιστορία, να αναφέρω πως αμφότερα τα δύο προηγούμενα παιχνίδια με κούρασαν στις πρώτες 10, ή και λιγότερες, ώρες. Το Valhalla, πέραν το review, το έπαιξα ευχάριστα μέχρι το τέλος.

Γραφικά και τεχνικός τομέας

Γραφικά

Η φετινή χρονιά ήταν πρωτόγνωρη για όλους μας. Αυτό είχε αντίκτυπο στην παγκόσμια κοινότητα, και φυσικά, στην gaming βιομηχανία. Το Assassin’s Creed Valhalla, παρότι πανέμορφο, έχει πασιφανείς ατέλειες. Είναι αναμενόμενο, σε αυτό το χρόνο που διανύσαμε, πως δεν ήταν όλα βολικά. Ωστόσο, η Ubisoft προτίμησε να δώσει κάτι το οποίο δεν είναι όχι τέλειο, από το να προβεί σε καθυστερήσεις. Μάλιστα, πολλοί reviewers, που είχαν δοκιμάσει το παιχνίδι το καλοκαίρι, είχαν δηλώσει πως είναι απογοητευτικό. Σίγουρα πιέστηκαν πολύ, γιατί αυτό που αντικρίζει κάποιος, αν παίξει το παιχνίδι, κάθε άλλο από απογοητευτικό είναι. Φαντασμαγορικά τοπία στα αγγλικά highlands και άγρια ομορφιά στα παγωμένα νορβηγικά δάση. Η Ubisoft είναι γνωστή για τους κόσμους που στήνει και πραγματικά τα έχει καταφέρει για ακόμη μία φορά. Να επισημάνω, επίσης, πως και ο δυναμικός καιρός ήταν πολύ καλοδουλεμένος, αλλά θα περίμενα περισσότερα από μία εταιρεία τέτοιου μεγέθους. Κλείνοντας το κομμάτι των γραφικών, θέλω να επισημάνω ένα αρκετά μεγάλο φάουλ. Δε γίνεται να έχεις ένα μοντέλο βασικού χαρακτήρα και απλά κάνοντάς του μία γήρανση να πρωταγωνιστεί και στο επόμενο σου παιχνίδι. Περισσότερα δε θα πω, μιας και γίνεται αντιληπτό στο πρώτο τέταρτο του παιχνιδιού.

Animations & Physics

Στο παρόν άρθρο, επέλεξα να κάνω μία πιο εκτενή παρουσίαση των πραγμάτων, μιας και μιλάμε για ένα παιχνίδι γίγαντα. Έτσι, πρέπει να ληφθούν περισσότερα πράγματα υπόψιν. Τα animation προσωπικά μου φαίνονται ίδια εδώ και χρόνια. Παρόλα αυτά, εντυπωσιάστηκα με την ποικιλία τους. Μέσα στην αιμοβόρες μάχες είναι εντυπωσιακό να παρατηρεί κανείς τους διαφορικούς τρόπους εξόντωσης ενός εχθρού, ανάλογα με τον τύπο του, αλλά και με το όπλο που χρησιμοποιεί ο παίκτης. Υστερεί σίγουρα σε πολλά σε σχέση με άλλα παιχνίδια ανοιχτού κόσμου στο ρεαλισμό, που βγάζει το κάθε animation, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι προβληματικά. Τα physics, επίσης, έχουν έναν αρκετά arcade χαρακτήρα. Όμως, με την προσθήκη του stamina, έχουν βελτιωθεί αρκετά, μιας και υπάρχει βάρος στις κινήσεις και δεν έχουμε έναν “αέρινο” χαρακτήρα. Ωστόσο, σε διάφορα combos, σε συνδυασμό με χτυπήματα εχθρών, το παιχνίδι βγάζει την arcade φύση του.

Bugs & Glitches

Θα κλείσουμε το κομμάτι αυτό περνώντας στην υποενότητα των προβλημάτων. Δυστυχώς, από το Assassin’s Creed Valhalla δε λείπουν τα προβλήματα. Μόνο σε εμένα έγιναν corrupted 3 saves και στον Κώστα άλλα τόσα. Ευτυχώς, είχαμε τα auto saves και είχαμε και κάποια backup. Αυτό θεωρώ πως είναι ένα αρκετά σημαντικό πρόβλημα που πρέπει να επιληφθούν, καθώς το να χάσει κάποιος την πρόοδο 20 και 30 ωρών είναι εφιαλτικό. Από εκεί και πέρα, συνάντησα διάφορα μικρό-glitches, τα οποία λύνονταν με το πάτημα ενός κουμπιού και προσωπικά δεν τα θεωρώ άξια αναφοράς. Βέβαια, όσο άξια αναφοράς δεν είναι τα glitches, τόσο άξια είναι τα crashes. Να σημειωθεί ότι όσες φορές έκλεισε το παιχνίδι είναι πριν το day one update, επομένως πιθανόν να έχει ήδη διορθωθεί. Επιπλέον, συνάντησα και ένα game breaking bug, το οποίο, έπειτα από διάφορους πειραματισμούς, ξεπεράστηκε. Συμπερασματικά, θα πω πως δεν κουράζουν τα τεχνικά προβλήματα του παιχνιδιού. Είναι αρκετά, αλλά όχι ικανά να χαλάσουν την εμπειρία.

Gameplay

Το gameplay του παιχνιδιού είναι εμφανώς βελτιωμένο σε σύγκριση με το προηγούμενο. Για την ακρίβεια, κάτι που δεν ανέφερα νωρίτερα, είναι πως ο λόγος που άφησα τα 2 προηγούμενα κεφάλαια της σειράς ήταν το gameplay. Ο λόγος φυσικά για το ανελέητο και κουραστικό grinding. Προσωπικά, μου χαλάει υπερβολικά την εμπειρία μια ανούσια μάχη που κρατάει μισή ώρα, απλά γιατί έτυχε να με δούνε οι εχθροί σε κάποιο σημείο. Όπως, επίσης, εξίσου κουραστικές ήταν και οι μάχες με τα πλοία, από τις οποίες δεν μπορούσα καν να ξεφύγω. Εδώ, το Ντράκαρ είναι απλώς το μεταφορικό σου μέσο. Πλέεις ήρεμος στα αγγλικά ποτάμια, απολαμβάνοντας το τραγούδι των ναυτών, χωρίς να σου χαλάει την εμπειρία το τυχαίο NPC καράβι που είναι 200 level καλύτερό σου.

Μάχες και εξοπλισμός

Είναι απίστευτο το πώς έχουν αποδοθεί οι σκηνές τον μαχών στο Assassin’s Creed Valhalla. Η ωμή βία και οι αδυσώπητες σφαγές κυριαρχούν. Όπως προανέφερα, είναι εντυπωσιακή η διαφορά των όπλων. Από τη μία, είναι αρκετά διαφορετικά στον χειρισμό και πρέπει να ξέρει ο παίκτης πότε θα γίνει το light και πότε το heavy attack στο καθένα, και από την άλλη, όλα δίνουν την ίδια αίσθηση αδρεναλίνης για την μάχη. Ότι και να επιλέξετε θα σας ικανοποιήσει το ίδιο, από το dual wield των τσεκουριών, μέχρι τα longswords και τα spears. Προσωπικά, δεν έπαιξα σχεδόν καθόλου με ασπίδα. Δε μου φαινόταν το ίδιο ενδιαφέρον το να μην επιτίθεμαι συνεχώς. Ωστόσο, για τους try-hards εκεί έξω, που ξεκινούν κάθε παιχνίδι στο hard mode, σίγουρα θα ωφελήσει, για τον αρχικό οπλισμό τουλάχιστον. Στον υπόλοιπο εξοπλισμό δεν παρατήρησα κάτι αξιομνημόνευτο. Ο εξοπλισμός, φυσικά, μπορεί να βρεθεί σε διάφορα σημεία στον κόσμο του παιχνιδιού ή να αγοραστεί από την εκάστοτε περιοχή. Επιπλέον, δίνεται η αναβάθμιση του εξοπλισμού με 2 τρόπους. Ο ένας είναι αναβαθμίζοντας την κλάση του και ο άλλο αναβαθμίζοντας τα στατιστικά του.

Skills & RPG

Δε θα καταλάβω ποτέ αυτή την μανία του κάθε παιχνιδιού να προσθέσει RPG στοιχεία. Το Assassin’s Creed Valhalla, φυσικά, ακολουθεί τους προκατόχούς του και διαθέτει skill tree. Το “δέντρο” χωρίζεται σε 3 χρωματικές κατηγορίες, οι οποίες, όμως, δεν έχουν καμία ουσιαστική διαφορά. Σε όλες υπάρχουν αναβαθμίσεις για όλα τα στατιστικά και επιλέγει ο παίκτης τον δρόμο που θα ακολουθήσει. Εκτός από τα skills, υπάρχουν και κάποια ακόμη RPG elements στο hub του παιχνιδιού. Αρχικά, το μέρος όπου κατοικεί ο Eivor, διαθέτει μόνο τέντες και το κάθε NPC χρειάζεται υλικά για να χτίσει το σπίτι του. Το κάθε σπίτι που χτίζεται, παρέχει και κάτι εξειδικευμένο. Τα παραπάνω υλικά, για να αποκτηθούν, θα πρέπει να γίνουν επιδρομές (raids), οι οποίες, όπως είπα και παραπάνω για τις μάχες, είναι άκρως εντυπωσιακές και θα σας πρότεινα να δοκιμάσετε να κάνετε αρκετές.

Open World & AI

Ο ανοιχτός κόσμος των AC βελτιώνεται χρόνο με τον χρόνο. Δυστυχώς, κατ’ εμέ η Rockstar χτύπησε ταβάνι με το περσινό RDR2 και έχοντας εκείνο ως πρότυπο τα υπόλοιπα μοιάζουν φτωχά. Ωστόσο, η Ubisoft έχει κάνει μία αξιοπρεπή δουλειά και έχει κάνει έναν αρκετά ζωντανό κόσμο. Έχει φύγει από τα μονοπάτια του παρελθόντος με τους ξύλινους κόσμους και αυτό είναι θετικό, όπως και το ότι το μέλλον είναι αισιόδοξο, αν το δουλέψουν λίγο παραπάνω. Τώρα, για τα της AI δεν έχω να πω πολλά. Από τη μία, έβλεπα πανέξυπνα NPC’s και από την άλλη περίμενα μία ώρα μπροστά στο box για να έρθει το NPC να το ανοίξουμε. Όμως, είδα τρομερές διαφορές μετά το day one patch. Δεν ξέρω αν ήταν θέμα περιοχής, αλλά στο δικό μου playthrough είδα προβλήματα μόνο πριν το patch.

Συνοψίζοντας, να ξαναπώ πως το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού παίζεται ευχάριστα. Σίγουρα, υπάρχουν μικροεξαιρέσεις και activities που κουράζουν, αλλά στην επόμενη μάχη, που ανεβαίνει η αδρεναλίνη, ο παίκτης τα έχει ήδη ξεχάσει.

Μουσική και sound design

Εδώ, είναι ο τομέας που το παιχνίδι αγγίζει το άριστα. Φυσικά, αυτό δεν αποδίδεται σε κάτι άλλο πέραν της επιστροφή του Jesper Kyd. Βέβαια, δεν ήταν μόνος του, αφού συμμετείχε και η Sarah Schachner, η συνθέτης του Origins, αλλά και ο ειδικός του είδους, Νορβηγός, Einar Selvik. Ως κλασσικό fanboy, θα επιμείνω πως όλη η μαγεία ξεκινάει από τον Kyd. Σε περίπτωση που τόση ώρα απορείτε, οφείλω να εξηγήσω. Ο Jesper Kyd είναι ο συνθέτης της τριλογίας AC με τον Ezio, κοινώς των κατ’ εμέ καλύτερων παιχνιδιών. H μουσική είναι κατά κύριο λόγω βαριά σκανδιναβική, με εκπληκτικά vocals και κρουστά. Φυσικά, σε αρκετά σημεία, κυρίως μάχες, έχει και την ανάλογη δόση epic μουσικής. Αλήθεια δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε ένα σημείο που η μελωδία δεν είναι άριστη.

Voice overs & Sound design

Όσον αφορά καθαρά το θέμα του ήχου, πάλι δεν έχω να προσάψω κάτι πέραν λεπτομερειών. Ας ξεκινήσουμε από τα voice overs, τα οποία ήταν κάτι περισσότερο από άριστα. Ειδικά ο πρωταγωνιστής έκανε φοβερή δουλειά. Να προσθέσω εδώ πως το ότι υπάρχει η επιλογή για γυναικείο χαρακτήρα σημαίνει πως έχουμε και γυναικείο voice overs. Κάτι πραγματικά επίπονο, μιας και πρέπει να βγει η ίδια δουλειά 2 φορές, το οποίο δεν πτόησε την εταιρία. Επιπροσθέτως, από τους υπόλοιπους κύριους χαρακτήρες μέχρι και το τελευταίο NPC, τα voice overs ήταν επαγγελματικά, χωρίς προχειρότητες. Το sound design είχε μια-δυο προχειρότητες, όπως το ότι δεν είχε διαφορετικό βάδισμα ένας λύκος με ένα άλογο, όμως δε χρειάζεται να αναλωθούμε σε τέτοιες λεπτομέρειες, αφού το συνολικό αποτέλεσμα ήταν άριστο.

Αυτό που θέλω να πως κλείνοντας, είναι πως στην τελευταία σκηνή της βασικής ιστορίας προσωπικά ανατρίχιασα. Ήταν τρομακτικά όμορφο το συναίσθημα που σου έβγαλε καθαρά ακουστικά το παιχνίδι σε εκείνο το σημείο.

Συμπέρασμα

Είμαι βέβαιος πως πολλοί πάλι θα απορούν για τον λόγο που έβαλα αυτόν τον βαθμό, αφού βρήκα προβλήματα. Πολύ απλά, γιατί δε γίνεται να κρίνουμε με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Όταν η εκάστοτε μικρή εταιρεία κάνει μία προχειροδουλειά να μην το λαμβάνουμε υπόψιν, αλλά όταν το κάνει η εκάστοτε Ubisoft να βγαίνουμε με τους πυρσούς. Το παιχνίδι έχει πολλά πράγματα να δώσει. Πέρα από τις 40 ώρες της ιστορίας, έχει και αρκετά ενδιαφέρον side content, το οποίο θα σας κρατήσει συντροφιά για πολλές μα πολλές ώρες. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα λοιπόν, είναι με την βούλα το καλύτερα AC μετά το πρόσφατο reboot!

About Post Author

Γιάννης Ελευθερίου

Όλα ξεκίνησαν κάπου στα 7 μου. Κάτοχος του XBOX classic τότε μπήκα στον μαγικό κόσμο των video games με το V-Rally 3. Πλέον λάτρης της τεχνολογίας και των games, επενδύω τον ελεύθερό μου χρόνο σε καλά παιχνίδια ή τουλάχιστον σε όσα θεωρώ εγώ καλά!