Read Time:4 Minute

Νέα τάξη πραγμάτων

Rating: 9/10 | Platforms: Microsoft Windows, PlayStation 4, Xbox One, Nintendo Switch, PlayStation 5, Xbox Series X/S | Release Date: 27/10/2020 Played on: PC | Developer: One More Level, Slipgate Ironworks | Publisher: All In! Games, 505 Games

Back to back τα reviews στους TTL, με το σημερινό να αφορά το Ghostrunner. Ακόμη ένα είδος παιχνιδιού, τα platformer, που προσωπικά δεν είμαι fan. Ωστόσο, θα μου πείτε, “Καλά ρε Γιάννη, δεν είσαι fan και έβαλες 9;”. Ελπίζω, μέσω του κειμένου, να σας δώσω, έστω και λίγο, να καταλάβετε πόσο απολαυστικό ήταν για εμένα το παιχνίδι.

Το παιχνίδι αναπτύχθηκε από τους One More Level και Slipgate Ironworks, υπό την αιγίδα των All In! Games και 505 Games. Πάμε, λοιπόν, να πλοηγηθούμε σε ένα δυστοπικό μέλλον, με cyberpunk υφή και διδακτικό χαρακτήρα.

Ιστορία

H ιστορία του παιχνιδιού διαδραματίζεται στο Dharma Tower. Μία υπερσύγχρονη, αρκετά φουτουριστική κοινότητα, η οποία δημιουργήθηκε μετά από μία παγκόσμια καταστροφή, που αναφέρεται με το όνομα Burst. Οι Ghostrunners δημιουργήθηκαν από τον επονομαζόμενο Architect, για να διατηρούν την ειρήνη και την τάξη στο Dharma Tower, αλλά απέτυχαν. Μετά από μία ρήξη του Architect με την ακόλουθό του Mara, η ειρήνη διαταράσσεται, και οι δρόμοι του Dharma Tower πλημμυρίζουν thugs. Ο παίκτης μας είναι ο τελευταίος εναπομείναντας Ghostrunner και υπό της οδηγίες του Architect, προσπαθεί να επιβιώσει, αλλά και να σώσει την ανθρώπινη φυλή, όση απέμεινε από αυτή. Αυτό, όμως, αποτελεί μια επιφανειακή ανάλυση της ιστορίας. Σίγουρα, ο καθένας μπορεί να βγάλει διαφορετικά συμπεράσματα, αλλά σε αυτό το κείμενο θα παραθέσω τα δικά μου. Ο βασικός πυλώνας της πλοκής είναι τόσο η προπαγάνδα, όσο και η πλύση εγκεφάλου, που δεχόταν ο “στρατός” των Ghostrunners, αλλά και το πόσο μη ιδανική και απολυταρχική ήταν η κοινωνία του Dharma Tower. Ο Architect αναφέρεται αρκετά συχνά στη διατήρηση της τάξης, αφήνοντας πίσω την κατάλυση όλων, πρακτικά, των δικαιωμάτων ενός ελεύθερου ανθρώπου. Εν μέρει, αφουγκράζεται την παγκόσμια κοινωνική κρίση που επικρατεί, μεταφέροντάς την σε μία μελλοντική, αλλά εξίσου ετεροτοπική, πραγματικότητα. Κλείνοντας, να πω πως, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ο παίκτης μεταφέρεται σε έναν παράλληλο κόσμο εκπαίδευσης, το Cybervoid.

Γραφικά και οπτικός τομέας

O οπτικός τομέας του Ghostrunner δεν είναι υπερτέλειος. Ωστόσο, είναι όσο τέλειος θα μπορούσε να είναι. Δεν ξέρω αν μπερδευτήκατε, αλλά το παιχνίδι, ναι μεν δεν παρουσιάζει γραφικά πρωτόγνωρα, αλλά παρουσιάζει γραφικά τα οποία έρχονται σε απόλυτη αρμονία με τον τύπο του παιχνιδιού, και έχουν την απαραίτητη λεπτομέρεια που χρειάζεται. Δεν έχει ποικιλία στα σκηνικά, όμως όσα έχει, είναι αψεγάδιαστα. Το μεταλλικό στοιχείο είναι εκπληκτικό, όπως επίσης και το Cybervoid, που αποτελείται από pcb’s και σχέδια ολοκληρωμένων κυκλωμάτων. Τα μοντέλα, επίσης, διαθέτουν τρομερές λεπτομέρειες, με τα bosses να εντυπωσιάζουν, όχι στην καινοτομία, αλλά στον σχεδιασμό και στην κάθε τους πτυχή. Επίσης, αν είστε fan των collectibles, μπορείτε να βρείτε διάφορα katana στο παιχνίδι, τα οποία είναι ιδιαίτερα καλοφτιαγμένα. Συνολικά, το παιχνίδι παρά την απουσία ανοικτών τοπίων, αλλά και θεαματικού φωτισμού, αποκαθηλώνει. Είναι αυτό που λέμε, λίγα και άρτια.

Gameplay

Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για τα δύσκολα. Για εμένα δύσκολα δηλαδή, γιατί η εμπειρία μου στα platformer είναι λιγοστή και με δυσκόλεψε αρκετά, τολμώ να πω. Καταρχάς, έχουμε να κάνουμε για ένα action-platformer παιχνίδι με κάποια στοιχεία puzzle. Προσωπικά, θα το χαρακτήριζα hardcore platformer. Αρκετά έξυπνα στημένο, που χρειάζεται πολύ υπομονή για το κάθε στάδιο. Περιττό να πω, ότι στην πλειονότητα των επιπέδων, είχα τριψήφιο αριθμό θανάτων. Φυσικά, ο τρομερά fast-paced ρυθμός του, δεν εμποδίζει τον παίκτη από το προσπαθεί ξανά και ξανά. Απεναντίας, τον πεισμώνει όλο και περισσότερο. Ας περάσουμε και στο action κομμάτι. Το βασικό όπλο του παιχνιδιού είναι ένα katana. Όλες οι μάχες είναι close combats, ώστε να εξουδετερωθούν οι εχθροί. Επιπλέον, ο παίκτης διαθέτει 3 special abilities, τα οποία ξεκλειδώνονται σιγά σιγά. Αυτά, φυσικά, προσθέτουν νέες διαστάσεις και οι νέοι μηχανισμοί δημιουργούν ευφάνταστους τρόπους για να σκοτώσει κάποιος τους thugs. Ακόμη, υπάρχει ένα tetris ταμπλό. Συγκεκριμένα, υπάρχουν διάφορα add-ons, που βελτιώνουν τα προαναφερθέντα abilities, σε μορφή tetris. Πρακτικά, πρέπει ο παίκτης να τα τοποθετεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ώστε να αξιοποιήσει όλα τα διαθέσιμα slots του ταμπλό. Φυσικά, αυτό αποτελεί ακόμη μία έξυπνη προσθήκη στο ήδη αρκετά ενδιαφέρον gameplay του παιχνιδιού. Εν κατακλείδι, το παιχνίδι διαθέτει και 3 boss fights. Προσωπικά, μόνο στο δεύτερο αντιμετώπισα κάποια στοιχειώδη δυσκολία, μέχρι να αντιληφθώ τις κινήσεις. Τα άλλα δύο ήταν απλά δύσκολα platformers, που με υπομονή μπορεί να τα προσπεράσει κάποιος.

Μουσική και sound design

To Ghostrunner έχει ντύσει με την μουσική του ο Daniel Deluxe. Η μουσική είναι μία μίξη Synthwave, Cyberpunk και σκληρή Electro στις σκηνές έντασης. Προσωπικά, λάτρεψα τον κάθε τόνο, μιας και είμαι fan της retreowave/synthwave σκηνής, αλλά και συνολικά της ηλεκτρονικής μουσικής. Σίγουρα, διήγειρε αρκετά τις νευρικές απολήξεις του αυτιού μου σε κάποια σημεία, αλλά σίγουρα μου άφησε μια πολύ θετική εντύπωση συνολικά. Επίσης, του έδινε μία αίσθηση Doom. Η hardcore electro σε κάποια σημεία με πείσμωνε όλο και περισσότερα, παρά τους 2987 θανάτους που είχα μέχρι εκείνο το σημείο. Το sound design, από την άλλη, νομίζω πως δεν εντυπωσίασε. Ίσως επειδή υπήρχε πολύ προσήλωση στον στόχο; Ίσως επειδή ήταν εμβληματική η μουσική; Πάντως, πλην των πολύ ωραία δομημένων και ποιοτικών voice overs, το υπόλοιπο sound design θα το χαρακτήριζα ως “οκ”. Τίποτα το δυσάρεστο, αλλά και τίποτα το ιδιαίτερο.

Συμπέρασμα

Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω, θα πω μόνο αυτό. Παίξτε το. Είτε λατρεύετε αυτά τα παιχνίδια είτε όχι, το Ghostrunner είναι απίστευτο διαμαντάκι, που βρίσκεται (ελπίζω όχι) κρυμμένο εκεί έξω. Δώστε του μια ευκαιρία και θα σας δώσει 8-10 ώρες αγνής απόλαυσης. Φέτος DOOM δε βγήκε, αλλά εγώ ένιωσα ότι έπαιξα ένα!

About Post Author

Γιάννης Ελευθερίου

Όλα ξεκίνησαν κάπου στα 7 μου. Κάτοχος του XBOX classic τότε μπήκα στον μαγικό κόσμο των video games με το V-Rally 3. Πλέον λάτρης της τεχνολογίας και των games, επενδύω τον ελεύθερό μου χρόνο σε καλά παιχνίδια ή τουλάχιστον σε όσα θεωρώ εγώ καλά!