Read Time:4 Minute

Sleeper’s Lab

Rating: 7/10 | Platforms: Microsoft Windows| Release Date: 19/12/2019 Played on: PC | Developer: 10 Chambers Collective | Publisher: 10 Chambers Collective

Όταν πρωτογνώρισα αυτό το παιχνίδι, η αλήθεια είναι πως ήμουν κάπως διστακτικός στο να το παίξω. Κάτι το αδιάφορο, όπως φαινόταν, ύφος του, κάτι ότι ήταν σε Early Access, δε με έπειθε. Ωστόσο, έκανα την κίνηση να ζητήσω κλειδί και να του δώσω μια ευκαιρία. Εκεί, η απάντηση που έλαβα ήταν πως θα μας παρέχουν 4 κλειδιά, μιας και πρόκειται για μια hardcore και ιδιαίτερη horror co-op εμπειρία. Και κάπως έτσι ξεκίνησε το hype. Άξιζε όμως;

Ιστορία

Η ιστορία του παιχνιδιού δεν είναι αποσαφηνισμένη. Ίσως μετά το release να δοθεί και κάποιο εκτενέστερο lore, αλλά προς το παρόν τα πράγματα είναι ρευστά. Ωστόσο, όπως προανέφερα, μιλάμε για ένα hardcore co-op, με έντονα στοιχεία stealth και survival horror. Είναι μια συνταγή, που ίσως ακούγεται παράταιρη, όμως δένει. Το παιχνίδι χωρίζεται σε rundowns, δηλαδή episodes, τα οποία αλλάζουν ανά κάποιο διάστημα. Στο κάθε rundown υπάρχουν διαφορετικά, πανομοιότυπα επίπεδα. Αρχικά, στο lobby, ο κάθε παίκτης καλείται να επιλέξει τον εξοπλισμό του. Φυσικά, σκόπιμο είναι να υπάρχει συνεργασία με τους υπόλοιπους, ώστε να συγκεντρωθεί ο απαραίτητος εξοπλισμός. Βέβαια, το παιχνίδι είναι αρκετά “trial and error”, επομένως τα πρώτα playthrough θα είναι καθαρή γνωριμία με τον κόσμο του παιχνιδιού. Ο σκοπός είναι, αφότου μεταφερθείτε στο sci-fi, εργαστηριακό σκηνικό, να φέρετε εις πέρας την εκάστοτε αποστολή. Φυσικά, δεν είναι τόσο απλό, μιας και θα πρέπει να αντιμετωπίσετε μια πλειάδα εχθρών.

Γραφικά και οπτικός τομέας

Όπως μαρτυρούν και οι φωτογραφίες, το GTFO χωλαίνει αρκετά στον οπτικό τομέα. Τα γραφικά του είναι αρκετά παρωχημένα, χωρίς ιδιαίτερη λεπτομέρεια. Μάλιστα, παρατήρησα και αρκετές ατέλειες σε ορισμένα μοντέλα. Ωστόσο, η ατμόσφαιρα και οι φωτισμοί του είναι φανταστικοί. Κάποια από τα επίπεδα διέθεταν ομίχλη, η οποία ήταν ιδανικά τοποθετημένη και η θολούρα γινόταν ακόμη εντονότερη αν χρησιμοποιούσε ο παίκτης τον φακό. Οι φωτισμοί, μιας και μιλάμε για έναν εν δυνάμει horror τίτλο, ήταν αρκετά δυναμικοί. Οι εστίες φωτός ήταν περιορισμένες, αλλά τα glow sticks προσέδιδαν το ύφος που χρειαζόταν. Αυτά εν ολίγοις, καθώς τα περιβάλλοντα στο παιχνίδι είναι πολύ λίγα, δε μπορώ να αναφέρω κάτι παραπάνω. Ο συνολικός απολογισμός τείνει προς το “αρκετά μέτριο”.

Gameplay

Πάμε στο πιο ενδιαφέρον κομμάτι του παιχνιδιού. Το gameplay του GTFO είναι αρκετά ενδιαφέρον. Αρχικά, τα όπλα του κάθε παίκτη είναι 4: ένα main, που ποικίλει από carbines/assult rifles μέχρι DMR, ένα secondary. το οποίο είναι το “βαρύ πυροβολικό”, και είναι από revolver/shotgun μέχρι και sniper. Μετά, πάμε στο τρίτο όπλο, το οποίο είναι το special. Εκεί, έχουμε heartbeat sensor, foam launcher ( το κλασσικό όπλο του prey), και 2 ειδών deployment turrets. Το τελευταίο και πιο βασικό είναι το melee όπλο. Σε αυτό υπάρχει ποικιλία, αλλά όλα είναι ακριβώς το ίδιο, όσον αφορά το gameplay. Όπως προανέφερα, στη συνέχεια γίνεται η άφιξη των παικτών σε ένα sci-fi εργαστηριακό περιβάλλον και δίδεται το ανάλογο task. Αυτό το task μπορείτε να το ελέγχετε συνεχώς μέσω του terminal (η χαρά του Κώστα) μέσω εντολών. Το κάθε επίπεδο είναι χωρισμένο σε πολλαπλά δωμάτια, στα οποία υπάρχουν διαφόρων ειδών εχθροί, οι επονομαζόμενοι “sleepers”. Ο σκοπός είναι να εξουδετερωθούν με όσο πιο stealthy τρόπο γίνεται, μιας και οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση τείνει να είναι αυτοκτονική. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί σε ορισμένα σημεία, στα οποία χτυπάει συναγερμός και η ομάδα θα πρέπει να κάνει defend το σημείο, ώστε να αναχαιτίσει τους sleepers και να προχωρήσει παρακάτω. Το shooting του παιχνιδιού είναι αρκετά arcade, ωστόσο το πλήθος των σφαιρών είναι περιορισμένη. Όπως, επίσης, περιορισμένα είναι και τα health packs, τα οποία χρειάζονται τακτικά, αν δοκιμάσετε να τον μην stealth τρόπο. Από τη συνολική εμπειρία των σχεδόν δέκα ωρών, αυτό που μπορώ να πω είναι πως είναι το πιο hardcore παιχνίδι που έχω παίξει. Θέλει άριστη συνεννόηση, άριστα skills και σίγουρα 3 συμπαίκτες.

Μουσική και sound design

Το τελευταίο κομμάτι του review, όπως συνήθως, είναι ακόμη ένα αδύναμο στοιχείο του παιχνιδιού. Για τη μουσική, δεν έχω να πω πολλά, μιας και είναι σχετικά ανύπαρκτη. Υπάρχουν κάποιοι ambient τόνοι, που παίζουν σε χαμηλή ένταση, αφού πρέπει ο παίκτης να παρατηρεί του εχθρούς και να ακούει τις κινήσεις τους. Το sound design, από την άλλη, είναι under construction. Ήχοι που δεν υπάρχουν, ήχοι που δε μεταβαίνουν από την αλληλεπίδραση του ενός παίκτη με τον άλλον και γενικά απώλεια κάποιων λεπτομερειών, τις οποίες, ωστόσο, μπορείτε να τις παρατηρήσετε. Τα voice-overs είναι ελάχιστα, επομένως δεν υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα να κριθούν. Συνολικά, παρατηρώ μια αρκετά πρόχειρη δουλειά στο κομμάτι “ήχος”, ωστόσο μιλάμε για ένα Early Access παιχνίδι.

Συμπέρασμα

Θα μου πείτε, μα καλά ρε Γιάννη, γιατί βλέπουμε 7 αλλά στα 2/4 βασικά σημεία λες πως το παιχνίδι υστερεί; Διότι θεωρώ πως το potential του παιχνιδιού είναι πολύ υψηλό. Το concept είναι αρκετά ευφυές και ιδιαίτερο, και παρά τα προβλήματα του, το απολαμβάνεις. Επομένως, ευελπιστώ πως όταν το παιχνίδι ολοκληρωθεί, που θα ξαναγίνει αναλυτικό review, να έχουν λυθεί όλα του τα ζητήματα και να παίξουμε έναν ενδιαφέρον τίτλο. Αν παρουσιαστεί αυτούσιο σαν τελικό προϊόν, δεν το γλυτώνει το 5.

About Post Author

Γιάννης Ελευθερίου

Όλα ξεκίνησαν κάπου στα 7 μου. Κάτοχος του XBOX classic τότε μπήκα στον μαγικό κόσμο των video games με το V-Rally 3. Πλέον λάτρης της τεχνολογίας και των games, επενδύω τον ελεύθερό μου χρόνο σε καλά παιχνίδια ή τουλάχιστον σε όσα θεωρώ εγώ καλά!