Read Time:3 Minute

Ατέρμονος Εφιάλτης

Rating: 10/10 | Platforms: Microsoft Windows, PS5, PS4, Xbox One, Xbox X/S, Nintendo Switch, Stadia| Release Date: 11/2/2021 Played on: PC | Developer: Tarsier Studios| Publisher: Bandai Namco Entertainment

Στις μέρες μας, τα horror παιχνίδια έχουν κατακλύσει την αγορά. Η πλειοψηφία αυτών προέρχεται από indie studios. Αυτό οφείλεται στο ότι, αρχικά, η έννοια του horror πλέον είναι αρκετά ευρεία, καθώς, επίσης, και στην ευκολία του να δημιουργήσεις ένα τέτοιο παιχνίδι. Ωστόσο, υπάρχουν πάντα και μικρά αριστουργήματα μέσα στον χαμό. Ένα από αυτά θα δούμε σήμερα, το “Little Nightmares II”.

Προσωπικά ανακάλυψα την Tarsier Studios με το προηγούμενο Little Nightmares παιχνίδι. Ωστόσο είναι μια εταιρία που έχει δουλέψει σε μεγάλα projects και περίμενε μια ευκαιρία για να αναδειχθεί. Αυτή ήρθε μέσα από το ιδιαίτερο “Little Nightmares”. Να ευχαριστήσουμε εδώ την BANDAI NAMCO Entertainment Hellas για την διάθεση του review key.

Ιστορία

Ο πρωταγωνιστής του παιχνιδιού είναι ένα παιδί ονόματι Mono. Η ιστορία ξεκινά με τον Mono να ξυπνά από έναν εφιάλτη, ο οποίος παρουσιάζει μία πόρτα με ένα μάτι. Ο παίκτης καλείται να αντιμετωπίσει τους διάφορους “δαίμονες” που αποκαλύπτονται κατά την εξέλιξη της ιστορίας. Οι μορφές αλλάζουν, ωστόσο η ουσία είναι η ίδια. Ο Mono προσπαθεί να εισέλθει στην μυστηριώδη πόρτα και να αντιμετωπίσει οτιδήποτε βρίσκεται από πίσω, μα πάνω από όλα έχει να αντιμετωπίσει τον ίδιο του τον εαυτό. Στη διάρκεια του παιχνιδιού, ο Mono συναντά και απελευθερώνει τον Six, τον πρωταγωνιστή του πρώτου παιχνιδιού. Οι δυο τους είναι αχώριστο δίδυμο, και καλούνται να μπορέσουν αν αντιμετωπίσουν τον σαθρό και δυστοπικό κόσμο στον οποίο βρίσκονται. Η γραφή του παιχνιδιού είναι πολύ ιδιαίτερη, προσπαθώντας να περάσει διάφορα μηνύματα καθ’ όλη την διάρκειά του. Η “σάπια” ατμόσφαιρά του σε εισάγει σε μία ιδιαίτερη πραγματικότητα την οποία πολλές φορές προσπερνάμε είναι ωστόσο υπαρκτή. Όπως προανέφερα, όσοι και να είναι οι υπαρκτοί δαίμονες, ο μεγαλύτερος όλων είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.

Γραφικά και τεχνικός τομέας

Δεν ξέρω αν μπορεί να χαρακτηριστεί χάρμα οφθαλμών, αλλά το “Little Nightmares II” είναι από τα πιο καθαρά παιχνίδια που έχω δει. Το ιδιαίτερο εικαστικό του, σε συνδυασμό με την οπτική της κάμερα, το καθιστούν άρτιο οπτικά. Μικρoaστοχίες σίγουρα υπάρχουν σε κάποιες λεπτομέρειες αντικειμένων, αλλά είναι μη αντιληπτές. Ο φωτισμός είναι επίσης φανταστικός, κάτι που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το κάθε horror παιχνίδι. Το “Little Nightmares” χειρίζεται πολύ καλά τα σκοτεινά του σημεία και δίνει έμφαση σε όλους του φωτισμούς και τις αντανακλάσεις. Σε γενικές γραμμές, η παλέτα του είναι πλήρως ψυχρή με εξαίρεση ένα επίπεδο, στο οποίο έχουμε θερμό φωτισμό για την καλύτερη προσομοίωση του χώρου. Τα animations είναι αρκετά μεστά, ωστόσο δεν υπάρχει ιδιαίτερη ποικιλία, κάτι που δεν ενοχλεί ούτε επηρεάζει τη συνολική εικόνα. Τέλος, τα physics είναι άψογα, κάτι που μεταφέρει ακόμη καλύτερα το platforming ύφος που έχει το παιχνίδι.

Gameplay

Οι βασικοί πυλώνες του gameplay είναι το stealth, το puzzle και λίγο το platformer στοιχείο. Το παιχνίδι διατηρεί μία πολύ καλή ισορροπία ανάμεσα στους τρεις, χωρίς να υπερβάλει. Παρότι είναι story driven, το gameplay προσδίδει αντί να αφαιρεί. Οι μηχανισμοί εμπλουτίζονται ή αναδιαμορφώνονται στο κάθε επόμενο επίπεδο, κάτι που δεν ωθεί τον player στο να βαρεθεί το παιχνίδι. Το AI, από την άλλη, είναι σωστά δουλεμένο. Ναι μεν είναι απλοϊκό, αλλά δε συνάντησα προσωπικά κάποιο πρόβλημα ή κάποια παραφωνία. Το μόνο αρνητικό που μπορώ να προσάψω είναι ο χειρισμός με controller σε συγκεκριμένες ενέργειες. Παρότι έπαιξα όλο το παιχνίδι με controller, υπήρχαν στιγμές που απλά δε λειτουργούσε για εμένα. Η τοποθέτηση της κάμερας ήταν τελείως διαφορετική από αυτή που θα έπρεπε να είναι. Ίσως, βέβαια, έφταιγε η αδεξιότητά μου, αλλά σε ορισμένα σημεία οι κινήσεις των χεριών δε συμβάδιζαν με το in-game impact.

Μουσική και sound design

Η μουσική του παιχνιδιού είναι κατά κόρον ambient. Έχει κάποιες ορχηστρικές νότες σε ορισμένα σημεία, κυρίως σε σημεία καταδίωξης, και γενικώς δράσης. Προσωπικά, δε γνωρίζω αν είναι από κάποιον εξωτερικό συνθέτη ή αν προέρχεται από την ίδια την εταιρεία, ωστόσο πρόκειται για αρκετά ποιοτική δουλειά, η οποία “σκεπάζει” το παιχνίδι με ιδανικό τρόπο. Το sound design είναι και πάλι πολύ προσεγμένο, μιας και έχουμε horror τίτλο. Οι ήχοι των αντικειμένων, ανάλογα με το υλικό τους, αλλά και οι απόηχοι είναι στις εντάσεις που πρέπει, αλλά διαθέτουν και την ανάλογη στιβαρότητα, ώστε να προσδοθεί ο ρεαλισμός που απαιτείται.

Συμπέρασμα

Το “Little Nightmares II” είναι κατ’ εμέ ένα αριστουργηματικό παιχνίδι. Η “αρρωστημένη” ιστορία του, σε συνδυασμό με το δυναμικό και ιδιαίτερο χειρισμό του, αφήνουν μία περίεργη αίσθηση όταν το ολοκληρώνει ο παίκτης. Μία πικρία μαζί με πολλά ερωτηματικά, τα οποία απαντώνται τελείως διαφορετικά από τον κάθε παίκτη. Είναι αναμφίβολα μία εμπειρία που θα συνέστηνα να μην τη χάσει κανείς.

About Post Author

Γιάννης Ελευθερίου

Όλα ξεκίνησαν κάπου στα 7 μου. Κάτοχος του XBOX classic τότε μπήκα στον μαγικό κόσμο των video games με το V-Rally 3. Πλέον λάτρης της τεχνολογίας και των games, επενδύω τον ελεύθερό μου χρόνο σε καλά παιχνίδια ή τουλάχιστον σε όσα θεωρώ εγώ καλά!