Read Time:6 Minute

Η αλληγορική ιστορία ενός κακού πατέρα

Rating: 7/10

Platforms: PlayStation 4, Xbox One, Microsoft Windows | Release Date: 5/5/2020 Played on: PC | Developer: CBE Software | Publisher: CBE Software

Μετά από πολύ καιρό κάνω ακόμη μία προσπάθεια να γράψω ένα review. Ιδιαίτερη στιγμή και για εμένα και για τους TechLads μιας και αυτό είναι το πρώτο gaming review στο νεοσύστατο site μας. Αρκετά όμως με την μελούρα και τις εισαγωγές πάμε να μιλήσουμε για το Someday You’ll Return.

Αρχικά να ευχαριστήσω θερμά την CBE Software που ανταποκρίθηκε ένθερμα και μας παραχώρησε κλειδί για την πραγματοποίηση του παρόντος review. Επιπροσθέτως, επειδή αντιμετώπισα ένα game breaking bug να τονίσω ότι οι ίδιοι οι developers ασχολούνται ενεργά με το community του Steam και απαντάνε άμεσα σε αιτήματα και προβλήματα χρηστών.

Ας περάσουμε στο κύριο σκέλος του review. Τι είναι λοιπόν το Someday You’ll Return;

Πρόκειται για ένα psychological horror/walking simulator παιχνίδι με αρκετά έντονα puzzle και adventure στοιχεία μιας και η CBE στο παρελθόν έχουν δημιουργήσει μια πληθώρα puzzle games όπως παραδείγματος χάρη τα

Ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο του Daniel ο οποίος, ενός πατέρας που προσπαθεί να βρει την κόρη του Stela. Η Stela έχει χαθεί σε ένα δάσος που τελικά δεν είναι όσο συνηθισμένο φαίνεται.

Από τη μία ένα αρκετά όμορφο φυσικό περιβάλλον σχηματίζει μπροστά σου και η όρεξη για εξερεύνηση του αχανούς δάσους αρχίζει. Τα περιβάλλοντα είναι συνολικά προσεγμένα και έχει δοθεί αρκετή προσοχή στον φωτισμό μιας και είναι καθοριστικός παράγοντας σε ένα horror παιχνίδι. Από την άλλη κάποιοι αρκετά κουραστικοί και επαναλαμβανόμενοι stealth μηχανισμοί όπως και η κακή αντίδραση του ποντικιού καθιστούν την εμπειρία όχι τόσο ενθουσιώδη. Επομένως ένα καλό σενάριο μπορεί να σε ανταμείψει για τις 15 ώρες περιπλάνησης που διέθεσες ή μήπως είναι ακόμη ένα horror παιχνίδι;

Τα τελευταία χρόνια, ως γνωστόν, η βιομηχανία μαστίζεται από επαναλαμβανόμενα, ανούσια horror/psychological horror παιχνίδια  τα οποία ως αυτοσκοπό έχουν να τα κάνει δημοφιλή κάποιος streamer και να γίνουν ανάρπαστα στον εκάστοτε client που διατίθενται. Δεκάδες τέτοια παιχνίδια μπορείτε να βρείτε με μια απλή αναζήτηση, παιχνίδια χωρίς νόημα, ή μάλλον απλά για διασκέδαση. Σαφώς ο καθένας διασκεδάζει διαφορετικά για αυτό και είναι πετυχημένα τέτοια projects. Η CBE Software για καλή μας τύχη δεν ακολούθησε αυτή τη συνταγή, ή τουλάχιστον δεν αρκέστηκε μόνο σε αυτή!

Έτσι λοιπόν οι Jan Kavan και Lukáš Medek θίγουν ένα θέμα τόσο συνηθισμένο αλλά και τόσο ασυνήθιστο ταυτόχρονα. Η μάλλον ασυνήθιστο να το συζητάμε, είναι από τα θέματα που μπορεί να τα βλέπουμε και να τα παραβλέπουμε γιατί πίσω από τις κλειστές πόρτες πολλές φορές κανείς δεν γνωρίζει τι πραγματικά συμβαίνει. Οι προβληματικές οικογενειακές σχέσεις λοιπόν είναι ένα από τα μείζονα προβλήματα της εποχής μας. Οι διαζευγμένοι γονείς που δεν νοιάζονται για τα παιδιά τους και τα αντιμετωπίζουν πολλές φορές σαν πράγματα. Πότε όμως καταλαβαίνεις ότι τα έκανες όλα λάθος και πως προσπαθείς να επανορθώσεις για αυτό; Αυτός είναι ένας μόνο από τους προβληματισμούς που υπάρχουν στο παιχνίδι, με τον κυριότερο όλων να είναι το αν τελικά ο πρωταγωνιστής είναι ή όχι ένας σωστός πατέρας.

Το κύριο σκέλος του παιχνιδιού, όπως προείπα, διαδραματίζεται σε ένα δάσος της Μοραβίας, μιας ιστορικής περιοχής της Τσέχικης Δημοκρατίας. Το δάσος δεν θα έλεγα πως είναι ότι πιο ζωντανό και όμορφο έχω δει αλλά έχει αποδοθεί αρκετά καλά. Να επισημάνω εδώ ότι αρκετές τοποθεσίες κατά την εξερεύνηση είναι πραγματικές και μάλιστα διατίθεται QR Code in game με το οποίο μπορείτε να πλοηγηθείτε στα ανάλογα πραγματικά μονοπάτια.

Μιλάμε για horror παιχνίδι, ένα χαρακτηριστικό που εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και σε αρκετούς το παιχνίδι χωλαίνει. Αρχικά προσπαθώντας να εφαρμόσει, ας μου επιτραπεί η έκφραση, “Χιτσκοκικές” πρακτικές χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα και με μόνη επίπτωση τον έντονο πονοκέφαλο για τα επόμενα δευτερόλεπτα. Η κλειστοφοβική αίσθηση έχει αποδοθεί αρκετά καλά για δύο λόγους. Πρώτον έχει γίνει εκπληκτική δουλειά με τον φωτισμό όπως προανέφερα. Και όσον αφορά στον φακό και στον συνολικό φωτισμό του περιβάλλοντος. Δεύτερον γιατί σε διάφορα σημεία του παιχνιδιού υπάρχει περιήγηση σε bunkers που προσδίδουν την απαραίτητη σκοτεινή και κλειστοφοβική ατμόσφαιρα. Τέλος σε πολλά σημεία το παιχνίδι πάσχει από την “νόσο Outlast”, κοινώς προσπαθώ να είμαι stealth παιχνίδι χωρίς ουσιαστικούς μηχανισμούς. Κάτι που τελικά καταντά βαρετό και θέλεις κυριολεκτικά να κλείσεις το παιχνίδι και όταν το ξανανοίξεις να βρίσκεσαι στο επόμενο σημείο της ιστορίας.

Η ιστορία όμως είναι αρκετά καλή; Κατ’ εμέ βγάζει το φίδι από την τρύπα. Το θέμα που διαπραγματεύεται μαζί με την συνεχή αγωνία που δημιουργεί για την εύρεση της κόρης του πρωταγωνιστή δημιουργούν ιδανικές συνθήκες για να σε κάνει να θέλεις να συνεχίσεις και να μάθεις που θα καταλήξει όλο αυτό. Οι συνεχείς αναταραχές και ανατροπές δεν σε καθησυχάζουν ούτε σου επιτρέπουν να βαρεθείς. Η κύρια αίσθηση του παιχνιδιού είναι αλληγορική με έντονους θρησκευτικούς και μη συμβολισμούς. Επίσης προσπαθεί με διάφορους παραλληλισμούς και μεταμφιέσεις να δώσει στον παίχτη να καταλάβει το πως αισθάνεται αυτός ο πατέρας αλλά και τα λάθη του παρελθόντος που ποτέ δεν αναλογιζόταν αλλά αντιθέτως τα προσπερνούσε.

Επειδή όμως εκτός από το story ένα παιχνίδι βασίζεται και στο gameplay του πάμε να αναλύσουμε αυτόν τον τομέα. Αρχικά μιλάμε για προοπτική πρώτου προσώπου και για παιχνίδι δίχως δράση, εννοώντας ότι δεν υπάρχουν fighting/shooting μηχανισμοί. Ο Daniel διαθέτει ένα inventory που αποτελείτε από μία τυπική εργαλειοθήκη και καλείται να λύσει τα επερχόμενα puzzles βρίσκοντας τα ανάλογα αντικείμενα στο χώρο. Υπάρχουν αρκετά ρεαλιστικά στοιχεία platforming τα οποία δυστυχώς χαλάνε με κάποια απολύτως μη ρεαλιστικά σκηνικά τα οποία είναι λάθος τοποθετημένα στο παιχνίδι. Επίσης στη συνέχεια του παιχνιδιού προστίθεται και η δυνατότητα της αλχημείας, μαζεύοντας διάφορα φυτά και κατασκευάζοντας φίλτρα βασισμένα σε αρχαίες συνταγές. Φυσικά δεν λείπουν τα collectibles μιας και είναι καθιερωμένο πλέον για κάθε παιχνίδι, κάθε εύρους. Ένας ιδιαίτερα εντυπωσιακός μηχανισμός μας μεταφέρει στις αναμνήσεις μας με έναν περίεργο τρόπο, ανακαλύπτοντας σιγά σιγά το ποιος πραγματικά είσαι. Τέλος, υπάρχουν και τα αρκετά σημεία στα οποία ο παίκτης καλείται να χρησιμοποιείσαι τους υποτυπώδεις stealth μηχανισμούς ώστε να αποφύγει δυσμενείς συνθήκες.

Φυσικά, ένας ακόμη παράγοντας για ένα καλό horror και γενικότερα ένα παιχνίδι είναι το sound design και η μουσική. Την μουσική την βρήκα αρκετά ενδιαφέρουσα και με το κατάλληλο ύφος στις κατάλληλες περιστάσεις. Εν συνεχεία τα voice overs ήταν αρκετά μέτρια και χωρίς το απαραίτητο συναίσθημα κάνοντάς σε να πιστεύεις ότι σε μερικά σημεία ο ηθοποιός απλώς έκανε τυπική ανάγνωση το κείμενο. Ωστόσο το σημείο που πραγματικά υστερεί είναι το sound design. Δεν ξέρω από που να ξεκινήσω. Αρχικά ο βηματισμός είναι τραγικός. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι κατά τo crouching ακουγόταν το ίδιο δυνατά. Ουσιαστικά ο ήχος δεν ανταποκρινόταν ούτε στο ελάχιστο στην εικόνα μιας και το crouching είχε αντίκτυπο στο gameplay αλλά όχι στα αυτιά σου. Ακόμη ένα πρόβλημα είναι οι διάλογοι και η απόσταση. Όταν απομακρύνεσαι από έναν NPC με τον οποίο γίνεται συζήτηση καταλήγεις να μιλάς μόνος σου και να διαβάζεις στους υπότιτλους αυτά που λέει ο NPC αντί απλά να διακοπεί ο διάλογος.

Συμπερασματικά,

Λοιπόν το Someday You’ll Return είναι μια ενδιαφέρουσα περιπέτεια που θα σας κρατήσει συντροφιά για περίπου 15 ώρες. Δεν είναι και ούτε προσπαθεί να είναι ακόμη ένας σαχλός horror τίτλος. Θα αγανακτήσετε και θα βαρεθείτε με τα επαναλαμβανόμενα stealth σκηνικά, θα απαυδήσετε με κάποια pixel hunting puzzles αλλά τελικά θα συγκινηθείτε και θα μείνετε με μια πικρία και ένα γιατί. Ένα indie studio λοιπόν έχει τα κότσια να ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό και να στοχαστεί πιο βαθιά από ότι κάνουν οι κολοσσοί. Επενδύστε τον χρόνο σας σε μια διαφορετική όχι και τόσο horror εμπειρία!

About Post Author

Γιάννης Ελευθερίου

Όλα ξεκίνησαν κάπου στα 7 μου. Κάτοχος του XBOX classic τότε μπήκα στον μαγικό κόσμο των video games με το V-Rally 3. Πλέον λάτρης της τεχνολογίας και των games, επενδύω τον ελεύθερό μου χρόνο σε καλά παιχνίδια ή τουλάχιστον σε όσα θεωρώ εγώ καλά!